کارم از ازل همیشه بدبینی بود یک مشت مدال داخل سینی بود دادند به ما، ما خودمان پس دادیم چون جنس مدال هایشان چینی بود!

karam az azal hamishe bad bini bood yek mosht medal be dakhele sini bood dadand be ma, ma khodeman pas dadim chon jense medal hayeshan chini bood

 شمع بزم محفل شاهان شدن ذوقی ندارد ای خوشا شمعی که روشن میکند ویرانه ای را

 sham'e bazme shahan shodan zoghi nadarad ey khosha sham'i ke roshan mikonad viranei ra . .

 . یادمان باشد عشق متعلق به لحظه هاست و نفرین برای همه ی عمر! ! !

 yademan bashad eshgh moteallegh be lahze hast va nefrin baraye hame omr

ترک ما کردی برو هم صحبت اغیار باش با ما چون نیستی باهرکه خواهی یار باش

tarke ma kardi boro ham sohbate aghyar bash ba ma cho nisti ba harke khahi yar bash

 نگاهم کن که من محتاج ان چشمان دلتنگم بگو بامن دوباره راز مستی را که بی تو به یک دنیا شقایق دل نمیبندم

 negaham kon ke man mohtaje an cheshmane del tangam begoo ba man dobare raze masti ra ke bi to be yek donya shaghayegh del nemibandam

گفتمش یک بوسه خواهم از لبت ،گفتا مخواه من بدهکارت نیم کز من طلبکاری کنی گفتمش یار وفادار توام ، گفتا بس است من وفا کی از تو خواهم تا وفاداری کنی گفتمش شد ارغوانی چهره ام از هجر،گفت: می توان با اشک خونین چهره گلناری کنی

 goftamash yek boose khaham az labat, gofta makhah man bedeh karat niam kaz man talab kari koni goftamash yare vafadare toam , gofta bas ast man vafa key az to khaham ta vafadari koni goftamash shod arghavani chehream az hejr . goft: mitavan ba ashke khonin chehre golnari koni

تو اون فرشته اي هستي كه وقتي در فصل بهار قدم ميزني برگ درختان انتظار پاييز رو ميكشن تا به جاي پاهات بوسه بزنن !

 to oon fereshtei hasti ke vaghti dar fasle bahar ghadam mizani barghe derakhtan entezare paeez ro mikeshan ta be jaye pahat boose bezanan ... miboosamet ....

 آبروی اهل دل از خاک پای مادر است سربلندی ز دو عالم از دعای مادر است آن بهشتی که قرآن میدهد توصیف آن صاحب قرآن بگفتا زیر پای مادر است...

aberooye ahle del az khake paye madar ast/ sar bolandi ze do alam az doaye madar ast an beheshti ke ghoran midahad tosife an/ sahebe ghoan begofta zire paye madar ast

کاش می دونستی دل تخته سیاه نیست وقتی که می آیی اسمت رو روی اون بنویسی و هر وقت دلت خواست بری اسمت رو از روش پاک کنی

 kash midoonesti ke del takhte siah nist ke vaghti miay esmeto roye oon benevisi va har vaght

delet khastberi esmet ro az roosh pak koni

باید آهسته نوشت ، با دل خسته نوشت ، با لب بسته نوشت گرم و پررنگ نوشت... روی هر سنگ نوشت تا بخوانند همه که اگر عشق نباشد دل نیست

 bayad aheste nevesht, ba dele khastenevesht, ba labe beste nevesht, garmo por rang nevesht rooye har sang nevesht ta bekhanand hame ... ke agar eshgh nabashad del nist

اي تو تنها خوب دنيا بي تو من تنها ترينم . با تو من مثل ستاره ، بي تو من خاك زمينم

 ey to tanha khobe donya bi to man tanha tarinam . ba to man mesle setare. bi to man khake zaminam

دياري كه در آن نيست كسي يار كسي يا رب اي كاش نيفتد به كسي كار كسي

 diari ke dar an nist kasi yare kasi ya rab ey kash nayoftad be kasi kare kasi

اگر دنيا فراموشگر خاطره هاست ، تو فراموش مكن ، آنچه ميان من و توست

 agar donya faramoosh gare khatere hast , to faramoosh makon , anche miane mano tost داستان زندگی من قصه ایست متن آن وجود تو پایان آن نبود تو...

dastane zendegi man gheseist matn an vojoode to payane an naboode to

گریه کن ... عروسک چینی ِ من ! روایت کن ... قصه ی غم انگیز چشمانت را

 gerye kon aroosake chinie man ravayat kon gheseye gham angize cheshmanat ra

چه قدر غریبانه به لحظه های زتدگیم رنگ آشنایی زدی و رفتی . تو را هیچ وقت از خاطر نمی برم که تو آشناترین غریبه ی من بودی

 cheghadr gharibane be lahze haye zendegiam range ashnai zadi tora hich vaght az khater nemibaram ke to ashna tarin gharibeye man boodi

" هدف " یا تیک می خورد یا خط ! مواظب اهداف خود باشید ، چون هر هدفی تاریخ مصرفی داره ... hadaf ya tik mikhorad ya khat ! movazebe ahdafe khod bashid , chon har hadafi tarikh masrafi darad پنجره ی اتاقم همیشه باز است . همیشه ! به این امید که صبا لطفی کرده و گردی از خاک در ِ دوست به تیمار دل دردمندم بیاورد ...

panjereye otagham hamishe baz ast hamnishe ! be in omid ke saba lofti karde va gardi az khake dare dost be timare dele dard mandam biavarad